เห็นเค้าซวย – -*

วันนี้เป็นวันกำหนดส่งงาน แล้วก็ไปส่งแบบหวุดหวิดซะด้วย ขอโทษเพื่อนๆด้วยที่ทำให้ลำบาก แล้วก็ขอบคุณโชเฟอร์จริงๆ มึงขับรถได้สุดยอดมากเพื่อน แต่งานที่ส่งไปน่ะนะ เผาแบบสุดๆ ถ้าจารย์เห็นคงว้ากแน่ๆ เหอะๆ ขนาดทำแบบไม่ได้หลับมาสองวัน ม่างก้อยังไม่เสร็จ วันจันทร์นี้ ระเบิดนิวเคลียลงแน่ๆ เพื่อนเอ๋ยพวกเมิงหน่ะ สบายแน่ๆงานเต็มร้อย แต่กรูเพื่อนเอ้ย… สมเพศตัวเองจริงๆว่ะ … เอาวะ เทอมสุดท้ายแล้วตายเป็นตายวะ

เวรของกรรม กรรมของตู

งานจะส่งพรุ่งนี้แล้ว ม่างงงง ยังไม่เสร็จเล้ย ชิปหาย จะได้นอนมั้ยเนี่ยตรู

Project มหาโหด

แหมๆ หลังจากไปเที่ยวโน่นทีนี่ที ก็กลับเข้ามาสู่วงเวียนแห่งกรรมกันต่อไป ทำโปรเจ็ก 2 อัน ยังไม่ไปถึงไหนเลยฟ่ะ อันนึงทำอีบุ๊คอันนึงทำหนังสั้น อยากจะรากเลือดไม่ได้หลับไม่ได้นอน จะจบมั้ยเนี่ยตรู…. แถมส่งงานครั้งแรกโดนจารย์ว่าซะเละเลยพี่น้อง  รื้อทำใหม่หมดเลย เซ็งเป็ดว่ะ แล้วมาเร่งเอาอีกเฟร้ย หนังสั้นก้อมีความก้าวหน้าบ้าง ทำโปสเตอร์ส่วนอีบุ๊คเนี่ยยากสุดเพราะต้อใช้แฟรชทำ ทำคนเดียวด้วย ร้อยกว่าหน้า –  -* เฮ้อเหนื่อย

Photobucket

พระจันทร์ยิ้มแฉ่ง ^_^

dsc09362-vert

dsc09364-vert

ถ่ายไว้เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา แปลกจริงๆ ไม่เคยเห็นอ่า…

เครียดครับ

อะไรกันนักกันหนา…. แข่งก้อลงแข่งให้แล้ว จะเอาอะไรกับผมอีก ทั้งๆที่ตอนแรกจะเต็มใจทำแล้วแท้ๆแล้วทำไมต้องมาด่ามาว่ากันด้วย… กลัวแพ้กลัวขายหน้างั้นหรือ… จริงอยู่ที่ผมเป็นคนสะเพร่า แต่ก้อยังมีสติดีอยู่ไม่ได้ปัญญาอ่อน … งานน่ะผมก้อพยายามทำแล้ว แต่คิดว่าผมมีแค่เวลาซ้อมอย่างเดียวหรือครับ งานที่บ้านผมก้อมีลูกค้ามาผมก้อต้องรับลูกค้าก่อน…  ข้อมูลบางอย่างผมก้อเตรียมแล้ว แต่นี่ไรอ่ะ นั่งซักเอาๆ ยังกะจะสัมภาษณ์กันเอาตาย เอกสาร 13 แผ่น ให้เวลาผม 1 วัน อ่านสรุบใจความ การนำเสนองานมันต้องขนาดนั้นหรอ… แล้วอีกคนไรอ่ะ ไปดูของเค้าทำไม นี่ผมไม่ได้ทะนงตนนะครับ ไม่ได้อวดเก่งด้วย อันนั้นตั้งกะปีที่แล้วจะให้ดูอะไรจากเขา แค่เขาเอาภาพมาแปะๆ ทำภาพจางๆ พิมพ์ตัวหนังสือใส่แค่เนี้ย มีมิติตรงไหน แล้วนี่คนนึงสั่งอย่างนึงอีกคนสั่งอย่างนึง จะให้ผมทำไงอ่ะ รวมๆกันหรอ ถ้าจะให้ผมเรียงลำดับการทำงานตอนนี้ คงได้แบบ อาจารย์=ลูกค้า สั่งอย่างไรต้องได้อย่างนั้น, ผม=คนออกแบบ+คนทำ(ทำตามลูกค้าสั่งแบบถ้าทำไม่ได้มึงตาย), เพื่อนอีกคน=ตัวซัฟฟอร์ต….. ปวดหัวว่ะ

ป.ล. เสาร์อาทิตย์เนี้ยหาเรื่องเข้าโรงบาลดีป่าวว่ะ เครียด

ชีวิต…

ช่วงนี้กุเป็นไรว้า…. มีเรื่องให้คิดเยอะแยะเหลือเกิน  หลังจากที่โดน“เธอ”คนนั้นคนที่เราชอบคนที่เราคิดว่าเค้ามีความรู้สึกดีๆกับเรามาขอเป็นแค่เพื่อนกัน ความวัวยังไม่หายความควายเข้ามาแทรก ไม่กี่วันต่อมา ก้อต้องซ้อมหนัก เพื่อไปแข่งขันทักษะฯ ทั้งงานโครงการโครงงานที่ต้องทำส่งด้วย แล้วยังมีงานที่อาจารย์ต่างๆ วานให้ทำอีก แล้วเทอมนี้ผมจะรอดมั้ย… หลายๆคนบ่นว่าอิจฉาผม อิจฉาผมตรงไหน ตรงที่ผมเก่งเรอะ หรือว่าชีวิตผมสบาย… ผมอยากบอกจากใจจริงว่าอย่าอิจฉาผมเลย ดีตรงไหนที่วันๆ เอาแต่นั่งอยู่บ้าน ซ่อมคอมฯ ซ่อมปริ้นตอร์ ไม่ค่อยได้ออกไปข้างนอก ตรงข้ามกับวัยรุ่นส่วนใหญ่ ชีวิตของผมส่วนมากจะอยู่แต่ภายในบ้าน เรียนกลับมาก้อต้องอยู่เฝ้าร้าน ต้องคอยเฝ้ารอรับลูกค้า ขนาดกินข้าวงี้เข้าห้องน้ำงี้ ยังต้องได้หยุดแล้วมารับงานเลย… มันดีนักหรือ… ผมต่างหากที่อิจฉาพวกคุณที่มีอิสระในชีวิตมากกว่าผมมากมายนัก อยากไปไหนก้อไปได้ ไม่ต้องมาคอยห่วงหน้าพะวงหลังอย่างผม… อยู่คนเดียวมันก้อเหงาเป็นนะโว้ยยยย

สุดท้ายนี้ เรื่องความรักคงต้องขอเพลาๆเอาไว้ก่อน เพราะแค่นี้ “กุก้อจะไม่จบอยู่แล้ว” ปวดหัวจะตายห่า

Roi-et ICT Festival 2008 (1)

เมื่อวานได้มีโอกาสไปแวะดูงาน Roi-et ICT Festival 2008 ครั้งที่เท่าไหร่ไม่รู้ -*- รู้สึกว่าตั้งแต่อยู่ร้อยเอ็ดมาพึ่งเคยเห็นครั้งแรกนี่แหละ ในงานก้อมีหลายๆบู๊ทจากหลายๆร้านทั้งในร้อยเอ็ดและจังหวัดใกล้เคียง

ร้านจากจังหวัดขอนแก่นครับ (ตั้งบู๊ทยาวจากปลายห้องด้านหนึ่งถึงปลายห้องอีกด้านนึงเลย -*-)

 

 

สุดท้ายและท้ายสุดทั้งงานชอบที่นี่แหละครับ น่าจะมีเครื่องเดียวภายในงาน แต่คงไม่มีบุญได้ใช้หรอกมั้ง -*- แพงโข